Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

η ΚΑΡΔΙΑ...



Υπάρχουν Καρδιές που τις χαίρεσαι.
Να τις ακούς πως χτυπάνε και να λες "α! τι ωραία που'ναι η ζωή..." ή "τι όμορφο να είναι κανείς ερωτοχτυπημένος/νη..." και να χαμογελάς.
Να νιώθεις μεγάλη τιμή ή πάθος καθώς εκείνος/εκείνη σου πιάνει το χέρι σου και το βάζει πάνω στο στήθος του/της και σε ρωτά: "Την ακούς; Χτυπάει μόνο για σένα..."
Ναι, υπάρχουν καρδιές που τις χαίρεσαι.
Καρδιές μπαλόνια, καρδιές μεγάλες σαν αερόστατα, καρδιές -κουβέρτες (που σε σκεπάζουν με τη θαλπώρη τους)...
Καρδιές πολύχρωμες: καρδιές κόκκινες, γαλάζιες, πράσινες, κίτρινες...ο,τι θες!
Φυσικά υπάρχουν και οι συλλέκτες των Καρδιών.
Όπως υπάρχουν και οι μοναχικές καρδιές...
Καρδιές. Καρδιές...Παντού καρδιές!
"Δωσ΄μου την καρδιά σου, αγάπη!" χαίρεσαι να ακούς και κρυφοχαμογελάς ντροπαλά ή με αυτοπεποίθηση.
"Η Καρδιά σου είναι η ζωή μου Όλη!" λεει ένας ασθενής καρδιοπαθής κλαίγοντας, αφότου βγήκε από χειρουργείο...
Καρδιές σε καρτέλες ευχών, καρδιές με μαρκαδόρο σε πλαστικό του καφέ με τον αριθμό τηλεφώνου σημειωμένο από κάτω, καρδιές κονκάρδα για το αιώνιο πανηγύρι της Αγάπης, καρδιές άτεχνα σχεδιασμένες σε ραβασάκια παιδιών "...θα σε δω απόψε το βράδυ;"
Καρδιές...καρδιές...καρδιές...
Που χτυπάει η δική σου καρδιά;


...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου