ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΟΧΗ...
Έτσι μάλιστα. Κατανόηση και Ανοχή. 2 υπέροχες λέξεις της ελληνικής γλώσσας, που τιμήθηκαν πολλακίς από την Αρχαιότητα, αλλά κάπου...στους μεσαιωνικούς χρόνους (ως τα σήμερα)χάθηκαν στη λαίλαπα της Μισαλλοδοξίας, της μωρίας, της αλαζονείας, της αυτοκαταστροφικότητας. Τέσσερα πράγματα που δυστυχώς, χαρακτηρίζουν μεγάλο μέρος των σημερινών νεοελλήνων.
Ο Φ.Λ. είναι ένας δημιουργικός, δραστήριος και ανήσυχος άνθρωπος. Δεν άφηνε τίποτα στη τύχη- ενδιαφερόταν για τα πάντα.
Αγαπούσε και εξακολουθεί να αγαπάει τους συνανθρώπους του. Να ενδιαφέρεται για εκείνους. ΄Οχι σαν καλός χριστιανός (που δεν είναι -επιλέγοντας διαφορετικο΄θρήσκευμα) αλλά ως Άνθρωπος με Α κεφαλαίο.
Ουκ ολίγες φορές συμμετείχε σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, μπαζάρ, επισκέψεις σε γηροκομεία και ορφανοτροφεία, κ.τ.λ.. Πάντα για όλους έχει να δώσει ένα χαμόγελο. Πάντα πρόσχαρος και ανιδιοτελής.
Λοιπόν, αυτός ο Άνθρωπος (ναι -για τη περιπτωσή του επιμένω το "Α" κεφαλαίο) κάποια μέρα πήρε τη μεγάλη απόφαση να γίνει...ελευθεροτέκτων.
Τι σήμαινε για αυτόν; Να μπει στο λούκι για..."νέες ισχυρές γνωρισμίες"; Για επαγγελματική ανέλιξη; Για ιδιοτελείς σκοπούς...;
Τίποτα απ' όλα αυτά. Ανήσυχος Άνθρωπος ων, με φιλοσοφικές απορίες για τη Ζωή, για τον Κόσμο, για τα Πράγματα -για τα ΠΑΝΤΑ, επέλεξε μια προσωπική οδό για την εύρεση της προσωπικής του Αλήθειας. Πάντοτε την αναζητούσε. Να βρεί και το ΦΩΣ μέσα του, να γίνει ένας καλύτερος άνθρωπος...
Μυήθηκε, τέλος πάντων, γνώρισε νέα άτομα με παρόμοιες ανησυχίες με εκείνον και βεβαίως ένιωσε -και νιώθει ακόμα!- πως βρίσκεται σε χώρο οικείο, που του ταιριάζει απόλυτα.
Όμως, δεν ήταν στο χαρακτήρα του να...είναι και να παραμείνει κρυψινους. Δεν κρατούσε μυστική την ιδιότητά του -κι ας τον είχαν προειδοποιήσει: "Εδώ είναι Ελλάδα..."
"ΕΙΜΑΙ ΤΕΚΤΩΝ" είπε στους δικούς του, στη παρέα των φίλων του, στους συναδέλφους του στον επαγγελματικό χώρο του, παντού...
Έκτοτε, έχει αλλάξει η ζωή του.
Τον κοιτούσαν με μισό μάτι -εκείνον, τον ανιδιοτελή Άνθρωπο που πρόσφερε τόσα ΚΑΙ προσφέρει ακόμα στον κόσμο- με καχυποψία, με φόβο, με απέχθεια κιόλας. "Τι γυρεύει τώρα, τέτοιο καλό παιδί, ανάμεσα σε εβραιομασώνους συνωμότες;;" ψιθύριζαν πίσω από την πλάτη του. Τόσα γνώριζαν όλοι οι "φίλοι" και "δικοί" του περί τεκτονισμού: μια οργάνωση σατανιστών, ανθέλληνων, συνωμοτών,έκφυλων, ιδιοτελών, που επιβουλεύονται την παγκόσμια κυριαρχία...
Εκείνος όμως, ο Φ.Λ. ο Άνθρωπος, εκεί! Ακέραιος, με αξιοπρέπεια και ήθος ακλόνητο και με ψυχολογία σταθερή, δεν έδινε και ούτε δινει σημασία σε κακεντρέχειες, συκοφαντίες,μωρίες και συμπεριφορές που χαρακτήριζαν και χαρακτηρίζουν ανθρώπους αμόρφωτους, αδαείς, μικρόνοους...
"Δεν με πειράζει. Τόσα ξέρουν, τόσα λένε" απαντά και γυρίζει πλευρό: καταλαβαίνει πλέον, ΠΟΙΟΙ είναι οι πραγματικοί φίλοι του και ποιοι όχι. Ποιοί είναι οι σωστοί άνθρωποι και ποιοί όχι. Ειδικά τώρα που τους γνωστοποίησε την τεκτονική ιδιοτητά του...
" Τουλάχιστον γνωρίζω ποιοί είναι και παραμένουν φίλοι μου -δικοί μου πραγματικά, άνθρωποι" μου λέει με χαμόγελο. Νιώθω πως και η καρδιά του χαμογελά το ίδιο. Ατάραχος, νηφάλιος, με κατανόηση.
Σε αντίθεση με πολλούς ανθρώπους του δύσμοιρου τόπου αυτού, όπου η κατανόηση και η ανοχή έχει εκλείψει προ πολλού (?)...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου